Met het EK in aantocht moet ik ook eens wat over voetbal schrijven. Ik dacht altijd dat Amerikanen nauwelijks wisten wat voetbal was. Tot gisteravond. Na afloop van hun optreden in Vera zaten de Evangelicals met z’n allen de finale van ’88 tegen de Sovjet unie te kijken die herhaald werd op Nederland 2 ofzo. Toen bleken zowel de zanger als de gitarist tot hun 15e gevoetbald te hebben. Ze springen enthousiast op bij een mooie actie van Van Basten en praten minuten later nog steeds over dé goal. En het gebeurt wel vaker dat Amerikaanse muzikanten gek van voetbal blijken te zijn. Laatst nog Will Johnson van South San Gabriel en Centro-Matic die z’n FC Barcelona sokken aan had getrokken en eigenlijk liever naar de halve finale van de Champions League had gekeken in plaats van op te treden. Evangelicals vonden Jan Wouters op Freddie Mercury lijken en dachten dat Frank Rijkaard de coach van het Nederlands elftal is. Ze lopen dus nog een beetje achter (daarom kijken ze ook een wedstrijd uit ’88), maar het enthousiasme voor voetbal begint te komen. Nu dat EK nog. Stiekem vind ik zo’n toernooi eigenlijk best leuk altijd.