Op plaats veertig van mijn eindlijst staat Grampall Jookabox. Een plaat die pas net uit is en die dus ten opzichte van andere albums veel minder kans heeft gehad om hoog te komen. Daar staat dan weer tegenover dat ik vaak enthousiaster ben over nieuwe ontdekkingen, dan over platen die ik al een paar maanden ken. Maar toch, Ropechain van Grampall Jookabox had wel wat hoger gemogen. Ik heb nu zelfs een theorie bedacht, waarom dit bij Asthmatic Kitty is uitgekomen. Welcome To The Welcome Wagon is een wel heel erg christelijke plaat, daar moet wat tegenoverstaan. Daarom zijn ze bij Asthmatic Kitty eerst met het duivelse Grampall Jookabox gekomen. Ook deze band is zo Amerikaanse als maar kan, de muziek is een allegaartje van door en door Amerikaanse genres als hiphop, blues, soul, gospel en decennia-oude folk. Het ademt tegelijkertijd de sfeer van verlaten spooksteden in het wilde westen, als dat van de moderne grote stad. Bij de eerste luisterbeurten vond ik het een intrigerende plaat, waardoor hij de nummer 40 werd in mijn eindlijst. Nu ik de plaat wat beter lijk te snappen, vind ik vooral de tweede helft van de plaat geweldig. Met name het afsluitende I’m Absolutely Freaked Out is tof. Captain Beefheart goes hiphop? Beck aan de verdovende middelen?

MP3′s:
The Girl Ain’t Preggers
The One Thing